25 lecie Wspólnoty na Białorusi

ROK JUBILEUSZOWY!!! 25 LAT WSPOLNOTY NA BIAŁORUSI!!!

Tuesday, December 27, 2011

Dzien Wspolnoty w Minsku, 26.12.11

Chrystus sie narodzil-slawmy Go! Mielismy piekny czas na Bialorusi, swietujac razem ze wspolnota Boze Narodzenie! Caly tydzien pelen spotkan ewangelizacyjnych, modlitwy. Noc na Boze Narodzenie mielismy w Sinilo, a nastepnego dnia spotkalismy sie w Kosciele sw. Symona i Aleny w Minsku. Czas wdziecznosci, radosci i swiadectwa!

Monday, December 19, 2011

Odwiedziny wspolnoty w Gdansku







Rekolekcje Ewangelizacyjne w Mackowicach




Ks. Ireneusz prowadzil Ewangelizacje w parafii w Mackowicach u ks.Adama Wasika. Spotykal sie z dziecmi, mlodzieza i doroslymi.

Wednesday, December 14, 2011

Co u nas slychac...


Хвала Ісусу Хрысту!
 Witamy Was z naszego międzynarodowego biura Ewangelizacji w Niemczech, w Carlsbergu, choć chcemy trochę opisać i nasze misyjne życie, które jest pełne misyjnych wyjazdów, pięknych spotkań z innymi liudźmi, z innymi narodami i krajami. Jak obserwuję i uczestniczę w naszym życiu w ciągu ostatnich już prawie 10 lat, mogę zaświadczyć, że cel naszej Diakonii: ewangelizacyja, ewangelizacyja, i jeszcze raz ewangelizacyja...i potym podtrzymywanie tego, co było zasiane, aby przyniosło dobre owoce. Ks. Ireneusz, nasz wspaniały założyciel i moderator nieustannie się trudzi dla sprawy Królestwa Bożego i choć ma już 58 lat, ciągle ma prawie to samo tempo, a czyni to dla Boga i liudzi. Ma wielkie Boże cechy jak wierność, wytrwałość, łagodność i ciągle wielkie ćwiczenie pokory, co do spotkań z innymi kapłanami, co do warunków, do wyjazdów, do znoszenia trudów i przeciwności. Wiele osób podziwia, wiele próbuje udowodnić, że ma też, co oczewiste i normalne, słabości, inni próbują osądzić, ale nie wiele takich, którzy by chceli pójśc ta samą drogą! Może ich rozumiem, bo przecież ja tyle razy chciałam już dyzertować! Chodzić po wodzie nie jest takie łatwe, szczególnie w konkretnych sytujacjach życiowych, które naprawdę wymagają wiary, zaparcia się, pokory, przebaczenia i pokoju serca mimo wszystko. Ale nie wytrzymałam by i pewnie uciekłam, jeśli by nie Boża łaska, nie podtwierdzenie Bożego prowadzenia. Czyli Bóg jest obecny i błogosławi. Wtedy mam pewnośc, że to jest sprawa Boża. Gdy ludzie, nawet wątpiące, obserwują dłuższy czas naszą Diakonię, stwierdzają, że jest tu jednak Ręka Boża!
Cały rok jest podzielony, w kratkę: wyjazd, pobyt na miejscu w Carlsbergu albo w Horbach. Niektóre wydarzenia są te same: Oazy 15-dniowe zimowe i letnie, prawda zmieniają się czasem kraje i oczewiście osoby; rocznice w Carlsbergu i wspólnoty w Mińsku (we wrześniu); Kongregacja Odpowiedzialnych naszego Ruchu w Częstochowie (razem z międzynarodowym spotkaniem „Parresia”). Na miejscu to pomoc w parafijach niemieckich, spotkania poniedziałkowe we Frankentalu i Ludwigshafen. A do wszystkiego tego dochodza różne ewangelizacyjne spotkania, rekolekcję, odwiedziny i czasem zwyczajnie niezwyczajne spotkania i wydarzenia, w których zawsze widzimy rękę Bożą. Może to tak jest, że jak ktoś szuka Królestwa Bożego, to zawsze go znajduję !  A to sa zdjecia z Barcelony! Krotki wyjazd ks.Irka w grudniu!








Aga, jeszcze, bylibyśmy bardzo wdzięczni za wsparcie modlitewne i finansowe, bardzo nam jest potrzebne, szczególnie teraz! Niech Bóg błogosławi i wróci Wam dar dużo większy! Nu i zapraszamy serdecznie na spotkania i Oazy, jak również na wyjazdy misyjne...a może...jednak...
Julia Fralova

Sunday, December 4, 2011

Cud Ruzhancovy na Belarusi?


Беларусь не першая краіна, якая пакутуе ад шматгадовае дыктатуры і знішчэння роднае мовы і культуры. Гісторыя падае нам шмат прыкладаў падобнай барацьбы народаў супраць несправядлівасці, а галоўнае перамогі. Хтосці цікавіўся гэтым сам, хтосці проста чуў аб гэтым у школе. Але, напэўна, нікому на савецкіх атэістычных уроках «Всемирной истории» не распавядалі аб сапраўдных прычынах гэтых усіх пермог, а менавіта аб малітве на Ружанцы (малітва на Ружанцы у каталікоў – па-расейску «молитва по четкам» – адпавядае «Богородичному правилу» у праваслаўных), малітве да Маці Божае, якая заступаецца перад Усявышнім. Усе гэтыя вымаленыя перамогі-гэта падарунак Божы, узнагарода за навяртанне.
Малітва Ружанца мае вельмі вялікую моц. Аб гэтай малітве просіць нас усіх Маці Божая амаль ва ўсіх сваіх Аб’яўленнях. Сучасныя цуды Св. Ружанца ў маштабах усіх народаў-гэта, у першую чаргу, цуды, звязаныя з рухамі навяртання, заснаванымі цэлымі народамі для ўратавання іх ад таталітарных рэжымаў.
Цуд уАўстрыі
Самы вядомы з іх – Аўстрыйскі Рух Навяртання, арганізаваны ў Аўстрыі ў 1947-1955гг. За яе афіцыйнаю назваю “Ружанец – малітва навяртання за супакой на зямлі” хавалася малітва мільёнаў аўстрыйцаў, якія кожны дзень маліліся Ружанец у справе вызвалення краіны ад акупацыі савецкімі войскамі. Гэтырух заснаваў францысканец а. Паўлічак. Сем гадоў малітвы на Ружанцы прывялі да таго, што Савецкі Саюзвывеў з Аўстрыі свае войскі, якія займалі тэрыторыю гэтае краіны пасля Другой Сусветнай Вайны. Де сённяшняга дняпалітыкі не разумеюць, чаму Савецкі Саюз так лёгка ў той час адмовіўся ад таго, каб далучыць да Саецкага блоку гэтую багатую і важную ў стратэгічных адносінах краіну.

Цуд у Бразіліі
Падобны рух навяртання быў створаны ў Бразіліі. Гэты рух заснавалі ў 1962г. жанчыны, каб уратаваць свой край ад небяспекі прыходу камуністаў да ўлады. Амелія Бастас заснавала дэмакратычны рух жанчын – CAMDE (CompaignofWomenforDemocracy). Дзейнасць гэтае жаночае арганізацыі палягала на тым, каб, у першую чаргу, маліцца публічна. У Белу-Арызонці 20 тыс. жанчын голасна маліліся супольны Ружанец, каб не дазволіць адбыцца сусрэчы, якая была запланаваная левымі. У Сан-Паўла падчас самай вялікай рэвалюцыі ў гісторыі Бразіліі 600 тыс. жанчын маліліся Св. Ружанец. Малітвы жанчын прадухілілі падзеі, падобныя да тых, што адбыліся на Кубе.

Цуд уПартугаліі
Поўны цудаў быў таксама навяртальны рух святога Ружанца ў Партугаліі. Калі ў 1975г. з’явілася небяспека, што да ўлады ў Партугаліі прыйдуць камуністы, частка людзей (у тым ліку некалькі вядомых інтэлектуалістаў), заклапочаныя надыходзячаю небяспекаю і ўсведамляючыя ўсюбязраднасць народу ў гэтым выпадку, вырашылі шукаць дапамогі і парады ў Маці Божай. Гэтыя людзі арганізавалі начное чуванне, дамовіўшыся раніцаю напісаць на кавалку паперы галоўную думку, якая прыдзе ім у часе малітоўнага чування.
Запісы былі однолькавыя. Усе адчулі, што Марыя засмучаная тым, што Партугалія не жыве па Яе закліках, што Марыя просіць аб дапамозе, што Марыя хоча, каб яны запалілі ў людзях жаданне адказаць на Яе заклік – яны павінны заклікаць партугальцаўмаліцца на Святым Ружанцы.
    Такім чынам у Партугаліі нарадзіўся рух пад назваю Народная Навяртальная Кампанія Святога Ружанца. Гэты рух павінен быў прыпомніць партугальцам аб іх абавязку, які яны ўзялі на сябе 13 мая 1931г., калі падчас масавае ўсенароднае пілігрымкі да Фацімы, узначаленай Біскупствам Партугаліі і Апостальскім Нунцыям, Партугалія была прысвечана Беззаганнаму Сэрцу Марыі. Гэтае прысвячэнне ўратавала Партугалію ад рэвалюцыі, падобнай да той, што адбылася ў Гішпаніі.
    Навятральная Кампанія Святога Ружанца, заснаваная ў 1975г., стала ўсенароднаю і выканала тыя варункі, з якімі звязана дапамога Бога, аб якой успамінае с. Луцыя, удзельніца Фацімскіх аб’яўленняў.
    Заснавальнікі гэтай навяртальнай кампаніі спадзяваліся, што яна выратуе Партугалію ад прыходу да ўлады бязбожнікаў-камуністаў. І яны не памыліліся. На працягу паўтара гады ў Партугаліі кожны дзень адмаўлялася 2 мільёны ружанцаў. У гэты час палітычнае напружанне ў краіне сасягнула свайго апагею і Партугалія апынулася перад пагрозай грамадзянскай вайны. Але малітвы народу былі пачутыя – ружанец пачаў пракладваць шлях да мірнага ўрэгулявання. Адбылося шмат невытлумачальных, нечаканых падзеяў. У краіне пачаліся змены, якія падцвердзілі, што Навяртальная Кампанія Святога Ружанца з’яўляецца цудоўным сродкам вымаліць у Марыі заступніцтвадля ўсяго народу. У часе аб’яўленняў у Фаціме Маці Божая папярэджвала пра распаўсюджванне камунізму па ўсёй зямліі паказвала на ружанец, як сродак захавання супакою.

Дзве мірныя рэвалюцыі
У 1986 годзе ўсе сродкі масавай інфармацыі былі поўныя паведамленняў аб падзенні на Філіпінах дыктатарскага рэжыму Маркаса. Але нічога не гаварылася аб сапраўдных абставінах гэтых падзеяў. Нельга палічыць выпадковым напрыклад тое, што рэвалюцыі папярэднічаў Марыйны год, як год навяртання, ахвяры і адкуплення. Усе пачалося ў лютым, калі, пратэстуючы супраць вайсковае дыктатуры Маркаса, натоўпы выйшлі на вуліцы Манілы. 4 дні і 4 ночы каля чатырох мільенаў філіпінцаў маліліся і адпраўлялі Святую Імшу на вуліцах сталіцы. Вайскоўцам быў дадзены загад разагнаць людзей, але веруючыя, з высока паднятымі Ружанцамі, з малітвамі і спевамі ішлі насустрач танкам. «Ні ў Маніле, ні ва ўсей краіне яшчэ ніколі не адмаўлялі столькі Ружанцаў, як у гэтыя чатыры дні», сведчыў адзін езуіцкі святар, які быў высвечаны на другі дзень рэвалюцыі і адпраўляў сваю першую Святую Імшу сярод танкаў. У знак супакою і братэрства людзі кідалі танкістам кветкі, і шматлікія жаўнеры пакідалі танкі і пачыналі маліцца. Паколькі жаўнеры адмовіліся страляць, быў дадзены загад разагнаць людзей газамі. Гэты загад выконвалі спецыялісты, якія ўжо не раз праводзілі падобныя акцыі. Яны кідалі ў натоўп газавыя шашкі, але ўцякаць прыйшлося ім самім – змяніўся накірунак ветру. Праз дзве гадзіны атаку паўтарылі-і вецер зноў змяніўся.
Калі паступіў загад страляць у Хуана Анрыле (міністра абароны) і яго групу са зброі, то ніводная адзінка зброі не выстраліла-адбылася масавая асечка. Высланыя верталеты апусціліся сярод мітынгуючых, і іхнія экіпажы далучыліся да людзей.
У апошні дзень рэвалюцыі Маркас збег на Гаваі, дзе жыў да сваей смерці-да 1989г.
Кардынал Сін растлумачыў гэтыя падзеі так: «Думаю, што ўвесь сцэнарый гэтых падзеяў быў напісаны самім Богам. Думаю, што ўсей акцыяй кіравала Найсвяцейшая Дзева Марыя».
Нешта падобнае адбылося ў часе другой «малітоўнай» рэвалюцыі. На працягу 15 гадоў моцай Ружанца удалося абязброіць карупцыйнага прэзыдэнта Філіпінаў і пазбегнуць небяспекі грамадзяескае вайны. У адной з нямецкіх газет сведка гэтых падзеяў а.Фідэліс Шцекл пісаў: « На адным бурным паседжанні філіпінскага сенату, паказанага ў наўпроставым эфіры, стала зразумела, прэзыдэнт Іосіф Эстрада, быўшы акцер, з сумнеўным маральным абліччам, замешаны ў розных цемных справах, не можа быць зняты са сваей пасады канстытуцыйням шляхам. 16 снежня 2001 года ў 11 гадзінаў таго ж вечара кардынал Сін, арцыбіскуп Манілы, заклікаў веруючых прыйсці да святыні Каралевы супакою і чуваць на малітве да таго моманту пакуль прэзыдэнт не будзе зняты з пасады. Хутка пасля поўначы ен сам служыў першую Святую Імшу. Людзі пачалі тысячамі прыходзіць да святыні, якая была пабудавана на тым самым месцы, дзе ў 1986 годзе яны з Ружанцамі ў руках спынілі танкі, пасланыя Маркасам. З кожным днем збіралася ўсе больш і больш людзей, а ўвечараы іх колькасць дасягнула двух мільенаў. Я сам прыйшоў да святыні прысвечанай цудоўнаму абразу Маці Божай Святога Ружанца. Мы чувалі ў малітве і спевах… Калі вайсковыя верталеты праносіліся над галовамі, людзі толькі грамчэй маліліся. Каля трох гадзінаў, у гадзіну Смерці Гасподняй, адзін з верталетаў прызямліўся недалека ад святыні, і праз 10 хвілінаў па ўсей плошчы разнеслася радасная вестка: большая частка генералаў адраклася ад прэзыдэнта і прыняла волю народу.
24 снежня 2001 года ў сваім пастырскім лісце кардынал пісаў: «Абедзве мірныя рэвалюцыі паказваюць, што Бог чуе нашыя малітвы, абараняе нашую чалавечую годнасць і аздараўляе нашую краіну, калі мы, народ Божы, звяртаемся да Яго з малітваю і навяртаннем. Мацней за зброю – малітва, поўная даверу. Больш эфектыўны, чым стратэгіі – пост і ахвяры. Мацней за вайсковую зброю – ціхая сіла народу, які чувае на малітве.»
Калі чытаеш усе гэтыя прыклады, здаецца, што вельмі не хапае ў гэтым спісе яшчэ адной краіны – Беларусі. Тут падаюцца прыклады каталіцкіх краінаў, але толькі таму, што яны пераважна каталіцкія. Нас шмат: праваслаўныя, каталікі, уніяты, пратэстанты. Але нішто не павінна нам перашкаджаць маліцца да Марыі.
Марыя – не толькі Маці Бога і кожнага асобнага чалавека. Яна яшчэ Маці кожнае краіны і кожнага народу. Гэтая Маці аб»ядноўвае ўсіх сваіх дзяцей: праваслаўных, каталікоў, уніятаў, пратэстантаў. А мы ,яе дзеці, у сваю чаргу можам аб»яднацца ў гэтай малітве да Маці. Трэба забыць пра тое, што нас раз’ядноўвае, бо зараз усе мы імкнемся да адзінай мэты – вольнае Беларусі. Трэба прыйсці да Маці і папрасіць Яе, каб Яна заступілася за нас перад Сынам. А Ен не зможа Ей адмовіць, бо сэрца Сына бяссільнае перад Сэрцам Маці (менавіта па яе просьбе быў учынены першы цуд у Кане). Нам трэба прасіць у Маці гэты дар Божы, гэтую доўгачаканую свабоду.
Але нам трэба падрыхтавацца да прыняцця зменаў у краіне. Нам самім трэба стаць новымі людзмі, бо нельга ўліць новае віно ў старыя начынні. Да гэтага вядзе малітва. У сакавіку на плошчы мы сказалі Богу: «Так, мы хочам гэтых зменаў.» А цяпер мы павінны сказаць Яму: «Так, мы гатовыя прыняць гэтыя змены.» І вось калі Бог зменіць нас, пераменіць ваду нашых сэрцаў у віно, калі ўсе дзеці будуць разам, тады і адбудзецца гэты цуд. І мы зможам адсвяткаваць гэтае вяселле. Толькі не там, недзе далека, у Кане Галілейскай, а тут на Беларусі.

Belarus, listapad 2011